Değişir mi?

Artık hayattan beklentilerimi, isteklerimi, tarzımı, her şeyi değiştirmeye karar verdim. Denemek için çok da geç değil herhalde. Daha 31 yaşındayım (bunu yazarken gülümsedim, “daha” kısmına). Ne kadar da basit geliyor düşününce beklentilerimi, yazınca… Düzenli bir iş, huzurlu… düzenli, basit bir ilişki, kompleksleri olmayan, içinde bencillik barındırmayan, bol dokunmalı, hissetmeli bir ilişki… Olmuyormuş, aslında basit değilmiş, en zorunu istiyormuşum. İnsanoğlu gitgide bencilleşmiş, herkes kendine dönmüş, içine kapanmış, maskeler takmış, yüzeysel olmuş… Benim sonum da onlar gibi olacak. Mutluluk oradaymış, insanın kendi içindeymiş, tek geceliklerdeymiş, karşındakinden kendini gizlemekteymiş mutluluk…

Ben kötü olmak istiyorum, bencil, düşüncesiz, anlayışsız, merhametsiz! Kalp kırmak, acı çektirmek... Öğreniyorum ama, az kaldı... Antalya eğitimi tamamlandı, biraz da Ankara... Antalya çok başarılıydı. Hiç yaşamadığım iyi kötü birçok duygu yaşadım. Hayatımın en güzel öpüşmesi, hayatımın en iradesiz, zayıf zamanları ve şimdiye kadar tanıdığım en dengesiz anlaşılmaz kadınıyla...