İlk Defa...

... işten kovuldum! Mutsuz muyum? Hayır, yıllardır beklenen andı bu... Ha bir burukluk var, ve de belki gün geçtikçe artacak bir öfke, bu öfke de işten kovulma öfkesi değil, yıllarınızı verdiğiniz işyerinin nasıl bu hale geldiğine öfke, nasıl bu kadar düzeysiz, şerefsiz, KÖTÜ insanların bir araya toplanmışlığına öfke... Ne hissediyorum? Boşum, hafifim, kuş kadar hafifim... Aklımda Kaş var, aklımda Kaş'tayken galiba özleyeceğim biri var, aklımda sevişmek, içmek, plajda yaymak var, gözlerim kapalı kollarımı açmış uçsuz bucaksız sulara kendimi bırakmak... Beş bucuk sene sonra, beş buçuk senenin stresi, derdi, sıkıntısı, sinirinden sonra galiba hakediyorum hepsini...

HOŞGELDİM!